Ostrzegają one osoby kierujące pojazdami o miejscach na drodze, w których występuje lub może występować niebezpieczeństwo. Znaki te zobowiązują kierującego pojazdem do zachowania szczególnej ostrożności. Znaki ostrzegawcze mogą być dodatkowo opatrzone tabliczkami precyzującymi znaczenie danego znaku. (patrz: Tablice dodatkowe).

Informują one o zakazie ruchu bądź o jego ograniczeniach na określonym obszarze. Obowiązują one tylko na drodze, na której są umieszczone. Znaki zakazu dodatkowo mogą być opatrzone tabliczkami precyzującymi ich znaczenie. (patrz: Tablice dodatkowe).

Znaki te wskazują kierującemu jak powinien się zachować w miejscu, do którego się zbliża. Znaki nakazujące kierunek jazdy mogą być umieszczone na przedłużeniu osi jezdni (drogi) lub na samej jezdni (drodze).

Informują one o sposobie prowadzenia pojazdu lub o obiektach znajdujących się w pobliżu drogi. Znaki informacyjne mogą być umieszczane po obu stronach jezdni, na przedłużeniu osi jezdni lub także ponad jezdnią. W przypadku, gdy znak zawiera zalecenia dotyczące sposobu kierowania pojazdem, należy się do nich stosować. Niektóre znaki mogą być dodatkowo uzupełniane tabliczkami precyzującymi ich znaczenie. (patrz: Tablice dodatkowe).

Znaki te mają na celu ułatwienie kierującym poruszania się po drogach. Wskazują one drogi lub szlaki drogowe do poszczególnych miast, wsi, dzielnic czy innych obiektów.

Znaki te zawierają informacje ułatwiające orientację uczestnikom ruchu drogowego.

Znaki przed przejazdami kolejowymi. Zawierają ostrzeżenie aby zachować szczególną ostrożność przejeżdżając przez przejazd kolejowy. 

Znaki te przedstawione są jako linie, bądź symbole namalowane na jezdni. Występują one w kolorze białym lub żółtym. Barwy żółtej używa się podczas czasowych zmian spowodowanych np. robotami drogowymi. Obowiązuje ona przed oznakowaniami barwy białej. Oznacza to, że kierujący w pierwszej kolejności powinni stosować się do znaków barwy żółtej. Znaki drogowe poziome nakazują kierującemu korzystać z drogi zgodnie ze znaczeniem tych znaków.

Stosowane są dla dokładniejszego sprecyzowania działania znaków drogowych.

Sygnalizacja świetlna do kierowania ruchem używa świateł o kolorach:

• Czerwony - Stój

• Żółty - Uwaga

• Zielony - Jedź

W przypadku, gdy obok sygnalizatora jest umieszczony zielony sygnał w postaci strzałki (s-2a i s-2b), a sygnalizator emituje sygnał czerwony, to na skrzyżowaniu dozwolone jest skręcanie w najbliższą drogę we wskazanym strzałką kierunku wtedy, gdy po drodze poprzecznej, na której ruch jest otwarty, nie poruszają się piesi lub pojazdy, którym skręcający mógłby utrudnić ruch.

Sygnalizator może nadawać sygnały tylko dla jednego lub dwóch kierunków ruchu. Wtedy na sygnalizatorze sygnał zielony ma postać zielonej strzałki, a na sygnałach żółtym i czerwonym strzałki mają barwę czarną. Sygnały, które nadaje taki sygnalizator oznaczają bezwarunkowe zezwolenie na ruch w kierunku oznaczonym przez strzałki. Podczas wyświetlania zielonej strzałki, na wskazanym kierunku ruchu nie powinno być innych uczestników, poruszających się w kolizyjnych kierunkach.

Sygnał Czerwony

Oznacza zakaz wjazdu na skrzyżowanie. Jeżeli wraz z sygnałem czerwonym nadawany jest sygnał żółty, oznacza to, że zaraz po nich będzie nadawany sygnał zielony. Jeżeli na skrzyżowaniu wraz z sygnałem czerwonym nadawany jest sygnał zielony w postaci strzałki w lewo lub w prawo, dozwolone jest skręcanie w kierunku oznaczonym strzałką w najbliższą drogę na tym skrzyżowaniu. Skręcać można tylko wtedy, gdy na drodze, na której ruch jest otwarty nie poruszają się w danym momencie inne pojazdy lub piesi.

Sygnał Zielony

Sygnał ten zezwala kierującemu na wjazd na skrzyżowanie. Sygnał ten zabrania wjazdu na skrzyżowanie, jeżeli utrudniłoby to opuszczenie jezdni pieszym, którzy wkroczyli na nią podczas sygnału zielonego. Zabrania się również wjazdu na skrzyżowanie, gdy sytuacja na skrzyżowaniu lub za nim nie pozwoliłaby na jego opuszczenie przed zakończeniem nadawania sygnału zielonego.